یک سیستم قبل از کمک به برنامهریزی محتوا باید چه چیزهایی را بداند؟ همین سؤال ساختار VFlows Marketing را شکل داد؛ فضای مدیریت عملیات محتوایی که طراحی و توسعه دادم.
قبل از برنامهریزی محتوا، جای مشخصی برای شرح کسبوکار، تحقیق و اطلاعات برند در نظر گرفتم. این ترتیب، شناخت کسبوکار را به استراتژی تأییدشده، برنامهٔ محتوا، تولید و بررسی و در نهایت تقویم انتشار وصل میکند.
اطلاعاتی را جمع کنید که روی تصمیم محتوایی اثر دارند
یک بریف خوب، کسبوکار، مخاطب و هدف کار را روشن میکند. تحقیق و اطلاعات برند هم به تصمیمهای بعدی جهت میدهند. ارزش این اطلاعات در این است که مشخص میکنند محتوا چه بگوید، به درد چه کسی بخورد و با چه لحنی نوشته شود.
وقتی این روند را به یک محصول تبدیل میکنم، به این فکر میکنم که هر ورودی کجا قرار بگیرد و مرحلهٔ بعد چطور از آن استفاده کند. وقتی اطلاعات جای روشنی داشته باشند، کسی که با سیستم کار میکند هم راحتتر میفهمد هر مرحله به چه چیزی وابسته است.
- محتوا باید به کدام هدف کسبوکار کمک کند؟
- به کدام سؤال یا نیاز مخاطب پاسخ میدهد؟
- کدام یافتههای تحقیق و اطلاعات برند باید پیام را هدایت کنند؟
برنامه و تقویم، هرکدام وظیفهٔ مشخصی دارند
برای برنامهٔ محتوا و تقویم، دو نمای جدا طراحی کردم. برنامه توضیح میدهد چه کاری قرار است انجام شود و چرا. تقویم همان کار را در زمان مرتب میکند. این تفکیک کمک میکند فرد بداند الان در حال تصمیمگیری دربارهٔ موضوع و هدف محتواست یا دارد زمان اجرای کار تأییدشده را تنظیم میکند.
همین تفاوت در بررسی محتوا هم مهم است. قبل از قرار دادن یک آیتم در تقویم، میخواهم مخاطب، پیام، اقدام مورد انتظار و ارتباطش با هدف کسبوکار روشن باشد. بعد از آن، انتخاب تاریخ انتشار یک تصمیم اجرایی است که دلیل مشخصی پشت آن قرار دارد.
روشن کنید مرحلهٔ بعد به چه چیزی نیاز دارد
یک فضای کاری خالی هم باید قابلفهم باشد. در نمای کلی و بخش برنامهٔ محتوای VFlows Marketing مشخص میشود چه زمانی ادامهٔ کار به یک استراتژی یا برنامهٔ تأییدشده وابسته است. به این ترتیب، حتی قبل از اضافه شدن محتوا هم منطق فرایند روشن میماند.
تصاویر پورتفولیو عمداً همین وضعیت را نشان میدهند. هدف، نمایش ساختار، رابطها و راهنمای محصول است. از این تصاویر برای توضیح تصمیمهای طراحی استفاده میکنم؛ نه اینکه یک فضای خالی را برنامهٔ محتوایی در حال استفاده معرفی کنم یا برای آن نتیجهٔ تولیدی اندازهگیرینشدهای ادعا کنم.
دلیل تولید هر محتوا را تا مرحلهٔ اجرا و بررسی حفظ کنید
بعد از تأیید برنامه، بریف تولید باید منطق پشت آن را حفظ کند. کسی که تصویر یا متن را آماده میکند باید مخاطب، اطلاعات واقعی مورد نیاز و اقدام بعدی مورد انتظار را بشناسد. آن وقت میتوان نتیجه را در برابر همان هدف بررسی کرد.
ابزارهای محتوایی متمرکزی که ساختهام همین اصل را برای کارهای مشخص اجرا میکنند: انتخاب یک خودروی موجود برای استوری اینستاگرام، کنترلهای قابلاستفادهٔ مجدد برای ترکیببندی تصویر و ورودیهای موضوعی برای محتوای محلی. روند کلی کار به این تصمیمهای تولید یک زمینهٔ مشترک میدهد.
برای یک بررسی کاربردی، یک آیتم برنامهریزیشده را انتخاب کنید و مسیرش را از بریف کسبوکار تا خروجی مورد انتظار دنبال کنید. اگر هدف در یکی از مراحل تحویل کار گم میشود، قبل از بیشتر کردن حجم تولید همان نقطه را اصلاح کنید. با این روش میتوان هم فرایند را ارزیابی کرد و هم رابط محصول را.
نکتههای کلیدی
- قبل از برنامهریزی، شناخت کسبوکار و مخاطب را جمع کنید.
- برنامه برای روشن کردن هدف است و تقویم برای مرتب کردن زمان اجرا.
- وابستگی مراحل به تأییدهای قبلی را قابلفهم کنید.
- دلیل تولید هر آیتم را تا مرحلهٔ اجرا و بررسی همراه آن نگه دارید.
منابع و مطالعه بیشتر
این مقاله نسخهٔ گسترشیافتهٔ نوشتههای خودم در معرفی VFlows Marketing و مجموعهٔ «قبل از برنامهٔ محتوا» است. نمونههای رابط کاربری، یک فضای کاری خالی را نشان میدهند.
فرشاد قبادوند